”علی‌رغم تصریح معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای بر توقف رقابت تسلیحات هسته‌ای و خلع سلاح هسته‌ای، باید اذعان کرد وضعیت خلع سلاح از زمان انعقاد این پیمان، نه تنها پیشرفتی نداشته بلکه در برخی زمینه‌ها از قبل هم وخیم‌تر شده است! نخستین آزمایش اتمی هند در ۱۹۷۴، پاکستان در ۱۹۹۸ و کره شمالی در ۲۰۰۶، نشانه‌های روشنی بر عدم کارایی این پیمان بوده است.“

بحران‌های جنگ جهانی دوم، جهان پس از جنگ را زیر چتر معاهدات متعدد گردآورد تا نظم جدید پساجنگ را سامان دهند. اما از مشخصه‌های نظم نوین چندقطبی کنونی، بروز ناکارآمدی‌های متعدد این معاهدات قرن بیستمی است. «انرژی هسته‌ای در ایران: ابعاد حقوقی»، بسیاری از تبعیض‌ها و ناکارآمدی‌های معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را به عنوان یکی از این معاهدات تاریخ‌گذشته، برای مخاطب جوان ایرانی تشریح می‌کند.

برای تهیه کتاب «انرژی هسته ای در ایران: ابعاد حقوقی» اینجا را ببینید.