آیا ما با «پایان قدرت» آمریکا مواجه‌ایم؟ یا با آمریکایی که درست در لحظه زوالِ معنای کلاسیکِ قدرت، قدرتمندتر می‌شود؟

بودریار، آمریکا را «جهان چهارم» می‌خواند؛ جهانی که در آن، لایف‌استایل آمریکایی به منطق مسلط جهان بدل می‌شود، نشانه‌ها جای حقیقت را می‌گیرند و قدرت، بیش از آنکه بر واقعیت استوار باشد، بر تصویر، روایت و برساخت تکیه دارد.

در این افق، نئولیبرالیسم صرفاً یک الگوی اقتصادی نیست، بلکه نظمی اجتماعی است که جامعه را به بازار و انسان را به سوژه‌ای پیش‌بینی‌پذیر فرو می‌کاهد.

دلار نیز دیگر فقط یک ارز نیست، بلکه نشانه‌ای است که هژمونی فرهنگی آمریکا را بازتولید می‌کند. از این رو بودریار از «پایان قدرت» سخن می‌گوید؛ وضعیتی که در آن، منطق قمار، بلوف و وانموده، ادراک ما از واقعیت و تاریخ را صورت‌بندی می‌کند.

برای شنیدن صوت جلسه پنجم از این درس‌گفتار، همراه کاج باشید.