هیئت تحریریه روزنامه نیویورک تایمز در یادداشتی نوشت، ترامپ در آغاز جنگ با ایران مرتکب اشتباهی بزرگ شد. او این جنگ را با بی‌ملاحظگی و در نقض آشکار قانون پیش برد. ایالات متحده از این درگیری از نظر نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی ضعیف‌تر بیرون می‌آید و برای سال‌ها هزینه‌های راهبردی آن را خواهد پرداخت.
از زمان آغاز جنگ، او بارها گفته بود که ایالات متحده به «پیروزی کامل و تمام‌عیار» دست خواهد یافت و ایران باید با «تسلیم بی‌قیدوشرط» موافقت کند. او همچنین احتمال تغییر حکومت در ایران را مطرح کرده بود. وی گفته بود که ایران اجازه «هیچ‌گونه غنی‌سازی» اورانیوم را نخواهد داشت و اعلام کرده بود که ایالات متحده، با همکاری ایران، تمامی مواد هسته‌ای نزدیک به سطح تسلیحاتی را که این کشور در اختیار دارد و در اعماق زمین دفن شده‌اند، استخراج کرده و خارج خواهد کرد. در عمل هیچ‌یک از این وعده‌ها محقق نشده است.
در مجموع، ایران از جنگ چهارماهه به‌عنوان پیروز راهبردی بیرون می‌آید. این کشور البته متحمل خسارات سنگینی شد؛ از جمله بخش عمده‌ای از نیروی دریایی، نیروی هوایی، ظرفیت صنایع نظامی و همچنین رهبری سیاسی خود را از دست داد. از جمله این تلفات، آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر عالی ایران بود. با این حال، با پایان جنگ، رهبری ایران می‌تواند روند بازسازی را آغاز کند. با این حال ایران هنوز نسبت به سه سال پیش ضعیف‌تر است.
ایالات متحده نیز از سوی دیگر، در نگاه جهان ضعیف‌تر به نظر می‌رسد. ارتش آمریکا نشان داده است که حتی با صرف بخش زیادی از موشک‌های دوربرد دقیق و سامانه‌های رهگیری خود، قادر نبوده است یک دشمن بسیار کوچک‌تر را به‌طور کامل شکست دهد. نتیجه این جنگ، توانایی آمریکا برای بازدارندگی در برابر دیگر دشمنان بالقوه را تضعیف می‌کند. تاریخ جنگ‌های مدرن آمریکا، به‌ویژه در منطقه ایران، مملو از غرور و خودبزرگ‌بینی‌هایی است که زمینه‌ساز شکست شده‌اند.
ترامپ در تمام مراحل، برنامه‌ریزی سنجیده و محتاطانه را کنار گذاشت و ارزیابی خوش‌بینانه و غیرواقع‌گرایانه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، را پذیرفت؛ کسی که پیش‌بینی کرده بود حکومت ایران به‌سرعت سقوط خواهد کرد. ترامپ دیدگاه مشاوران خود را که به او گفته بودند پیش‌بینی نتانیاهو مضحک است، نادیده گرفت. او قانون اساسی را نادیده گرفت و از درخواست تأیید کنگره برای آغاز جنگ خودداری کرد. او به متحدان اروپایی و آسیایی که با جنگ او مخالف بودند، گوش نداد. او نتوانست برای توانایی آشکار ایران در بستن تنگه هرمز برنامه‌ریزی کند. او تهدیدهایی درباره نابودی تمدن ایران مطرح کرد که تنها نتیجه آن، کاهش جایگاه اخلاقی آمریکا در جهان بود.