«اگرچه گفتمان استبدادمداری، بر حاکمیت استبداد تاریخی در ایران و نیز تک‌روی و خودمداری فرهنگ استبدادی ایرانیان تأکید دارد اما شواهد موجود، حاکی از آن است که مفهوم استبداد شرقی یا ایرانی و حاکمیت دولت خودکامه در ایران، با واقعیت‌های تاریخی منطبق نیست و فرهنگ استبدادی و خودمدارانه به آن تعبیری که گفتمان غالب در جامعه‌شناسی تاریخی (غربی و ایرانی) در نظر دارد، ویژگی خاص انسان و جامعه ایرانی نیست و ویژگی‌های دیگرخواهانه و غیرخودمدارانه و نیز رفتارهای جمعی و مشارکت‌جویانه در سطح وسیعی در جامعه ایرانی وجود داشته و دارد».
نگارندگان این اثر کوشیده‌اند به سراغ خلقیات ایرانیان بروند و ساختار اقتصادی و سیاسی جامعه پیشامدرن ایرانی را بررسی و مطالعه کنند. آنها گزارش سفرنامه‌نویسان اروپایی را کاویده‌اند تا ببینید آیا واقعاً ما ایرانی‌ها همیشه در تاریخ‌مان خودمدار و همواره به دنبال منافع فردی خود بوده‌ایم؟ آیا ویژگی‌های دیگرخواهانه و مشارکت‌جویانه در سطح جامعه و رفتارهای اجتماعی انسان ایرانی مشاهده نمی‌شود؟ «افسانه استبدادپذیری ایرانیان» پاسخ‌های جالب‌توجه و بنیان‌شکنی به این پرسش‌ها برای دغدغه‌مندان فرهنگ سیاسی ایرانیان دارد.

برای تهیه کتاب افسانه استبداد پذیری ایرانیان: بررسی و نقد انگاره استبداد در ایران اینجا را ببینید.