ژان بودریار در آمریکا از سرزمینی سخن می‌گوید که نه رؤیاست و نه واقعیت؛ بلکه «حادِ واقعیت» است؛ جایی که مرز میان طبیعی و مصنوعی، اصل و وانموده، محو می‌شود و افق نهایی مدرنیته آنجا محقق می‌شود.
در این جلسه، از نسبت زهد مسیحی با خلأ معنا و سکولاریسم صحبت شد؛ اینکه چگونه ریاضتِ سلبی در جهان مدرن، به جای رهایی، در قالب مصرف، خلا معنا و «حادِ محافظت» از بدن و هویت بازتولید می‌شود. وسواسی که در جراحی‌های زیبایی و ورزش پرورش اندام تجلی می‌یابد.
در پایان نیز تمایز میان مفهوم «بقا» و «زندگی» به عنوان بنیادی‌ترین نقدهای بودریار به جامعه آمریکایی مورد بحث قرار گرفت.