حقوق اساسی در ایران از دوره مشروطه شکل جدی به خود گرفته و سیر تطوری را دنبال کرده است. با مرور این مسیر متوجه می شویم که هر‌ گاه این تغییرات بر اساس روح و هویت حقیقی ملت همراه بوده، بیشترین اثر گذاری را از خود نشان داده است. پرسشی که همواره باید مطرح کرد که آیا این حقوق همچنان با هویت حقیقی ملت همراه است؟بازسازی قانون اساسی چه زمانی شکل می گیرد و چه زمانی این امر به ضرورتی اساسی تغییر پیدا می کند؟