کنت راث، ستون نویس گاردین در یادداشتی جدید نوشته است که جنگ ترامپ علیه ایران نه‌تنها به اهداف اعلام‌شده خود دست نیافت، بلکه نشان داد که دیپلماسی می‌توانست همان نتایج را بدون هزینه‌های سنگین جنگ به همراه داشته باشد.
توافق جدید با ایران، برخلاف ادعاهای ترامپ، دستاوردی فراتر از توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ ایجاد نکرده است. ایران پیش‌تر نیز تعهد داده بود که به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای نیست و مسئله اصلی، محدود کردن فعالیت‌هایی است که می‌تواند به تولید چنین سلاحی منجر شود. بسیاری از موضوعات مهم، از جمله سطح غنی‌سازی اورانیوم، ذخایر مواد هسته‌ای و آینده برنامه هسته‌ای ایران، همچنان نیازمند مذاکره هستند.
همچنین بازگشایی تنگه هرمز نتیجه موفقیت جنگ نبود، بلکه بازگشت به شرایطی بود که پیش از آغاز درگیری وجود داشت. حالا تهران به خوبی به قدرت این ابزار تازه پی برده است. غول، از چراغ بیرون آمده و به آسانی به آن بازنخواهد گشت.
حملات نظامی ترامپ نتوانست برنامه موشکی ایران، نفوذ منطقه‌ای آن یا ساختار سیاسی تهران را تغییر دهد و حتی موجب تقویت برخی جریان‌های داخلی در ایران شد. در مقابل، دولت ایران می‌تواند این توافق را یک پیروزی سیاسی و اقتصادی معرفی کند، زیرا لغو تحریم‌ها و آزادسازی دارایی‌های مسدودشده از طریق مذاکره نیز قابل دستیابی بود.
تجربه این جنگ نشان داد که قدرت نظامی به‌تنهایی تضمین‌کننده پیروزی نیست و در نهایت، نقش دیپلماسی در حل بحران‌های بین‌المللی همچنان غیرقابل جایگزین است.