فارن پالیسی: 
برخلاف تصور رایج در واشنگتن که ایران را دچار تفرقه و بی‌رهبری می‌داند، رویدادهای میدانی در تهران تصویر دیگری را نشان می‌دهند. جنگ و آتش‌ بس پس از آن، نه تنها نظام سیاسی ایران را از هم نپاشیده، بلکه آن را متحدتر از گذشته ساخته است. این وحدت از طریق زور و سرکوب به دست نیامده، بلکه با جلب حمایت مردمی، حتی از سوی کسانی که هوادار تمام‌ عیار دولت نیستند، تقویت شده است.

یکی از بارزترین نشانه‌های اتحاد در ایران، تغییر روش ارتباط نظام با مردم است. تظاهرات دولتی دیگر فقط در تاریخ‌های خاص مانند سالگرد انقلاب برگزار نمی‌شوند؛ حالا خیابان‌های تهران شبانه‌ روز شلوغ است و جوانان زیادی حضور دارند. این حضور گسترده و پایدار که نزدیک به دو ماه ادامه داشته، نشان‌ دهنده یک نظام هماهنگ است که توسط شبکه‌های به هم پیوسته هدایت می‌شود.

نفوذ مداحان در این اتحاد نقشی کلیدی ایفا می‌کند. در ۲۰ سال گذشته، نقش آنها فراتر از اجرای مراسم مذهبی رفته است. اکنون مداحان به شکل‌دهی روایت‌های ملی و مذهبی، ایجاد ارتباط عاطفی با مردم و حفظ مشارکت عمومی در زمان بحران کمک می‌کنند. در اجتماعات اخیر، لحظاتی که مداح فریاد می‌زند «تو رستم تهمتنی» و زنان پاسخ می‌دهند «بزن، که خوب می‌زنی»، نشان‌ دهنده تلفیقی از ملی‌گرایی، حس و حال جنگاوری و احساسات مذهبی است. این صحنه‌ها به طور آرام این باور غربی را به چالش می‌کشند که زنان در ایران همیشه به حاشیه رانده می‌شوند. زنان در این تجمعات بسیار فعال و پررنگ ظاهر شده‌اند و بخشی از جبهه متحد ملی را تشکیل می‌دهند.

رسانه‌ها هو روایت‌ها را در لحظه شکل می‌دهند و پیام‌های خود را برای مخاطبان جوان و بین‌ المللی تنظیم می‌کنند. ویدئوهای وایرال با سبک لگو و کارزار دیپلماسی دیجیتال وزارت خارجه، نمونه‌هایی از این هماهنگی رسانه‌ای هستند.

تمام این عناصر در کنار هم سیستمی ساخته‌اند که حتی تحت فشار خارجی (تحریم‌ها، محاصره دریایی، و تهدیدات نظامی) ایران حاضر به عقب‌ نشینی از مواضع خود نیست. تهران نشان داده که بر خطوط قرمز خود مصالحه نخواهد کرد و تنگه هرمز را محدود کرده است. همان شبکه‌هایی که ایران را در جنگ متحد نگه داشتند، حالا در مذاکرات هم موضعی سرسختانه اتخاذ کرده‌اند و بر پایداری و صبوری تاکید دارند. سیاست‌گذاران واشنگتن که ایران را بی‌رهبر و متفرق تصور می‌کنند، واقعیت را اشتباه می‌خوانند. نظام ایران حالا با ساختاری شبکه‌ای و هماهنگ عمل می‌کند که بهره‌ برداری از فرصت‌ها را برای بیگانگان بسیار دشوار ساخته است. وحدت، هماهنگی و انسجام داخلی، به جای تفرقه، مشخصه اصلی ایران امروز است.