بی‌اثر کردن اهرم تنگه هرمز نه پروژه‌ای کوتاه‌مدت، بلکه فرایندی طولانی، پرهزینه و همراه با عدم‌قطعیت است و مسیرهای جایگزین فعلی کافی نیستند.
 همه محموله‌ها به یک اندازه قابل تغییر مسیر نیستند؛ بخشی از نفت خام قابل انتقال است، اما فرآورده‌های نفتی، گاز مایع قطر و بسیاری از واردات کشورهای خلیج فارس جایگزین عملی و کافی ندارند.
کشورهای عربی خلیج فارس حدود ۹۵ درصد غلات مصرفی خود را وارد می‌کنند و ظرفیت تأسیسات تخلیه خارج از خلیج فارس (مانند عربستان) برای تأمین کل منطقه کافی نیست.
 انتقال زمینی یا ریلی حجم بالای کالا (مثلاً ۶۰ هزار تن غله معادل حدود ۲۰۰۰ کامیون) بسیار دشوار، زمان‌بر و نیازمند ده‌ها میلیارد دلار سرمایه است.
هرمز نه‌تنها مسیر خروج نفت و گاز، بلکه شریان حیاتی ورود کالاهای ضروری (غلات، مواد غذایی، دارو و کالاهای کانتینری) به همسایگان جنوبی ایران است و همین وابستگی دوطرفه، قدرت چانه‌زنی ایران را پیچیده‌تر و ماندگارتر می‌کند.