او یک تفاوت آشکار با سایر کنشگران و متفکران عرصه سیاست داشت؛ عملگرا بود. نواب در پس این عملگرایی، اندیشه و آرمان هایی داشت که کمتر شناخته شده است؛ آرمان هایی برای تبدیل ایران به «بهشت جهان».