”تعلق به آب و خاک، همواره برای تعریف هویت انسان اهمیت داشته است. مسئله فلسطین، نمونه مناسبی است. یهودیان در طول قرن‌ها توانسته بودند ثروت و قدرت فراوانی جمع‌آوری کنند و بسیاری از مسائل مهم جهان، با نظر و دخالت یهودیان تصمیم‌گیری می‌شد. اما سران یهود متوجه بودند تا زمانی که سرزمینی نداشته باشند، ثروت، قدرت و دانش نمی‌تواند به آنها هویت ببخشد. بنابراین از همه قدرت و امکانات خود بهره بردند تا فلسطین را اشغال کنند و هرگز حاضر نیستند دست از آن بکشند؛ زیرا تصاحب زمین و حکومت بر آن به آنها هویت می‌بخشد.“

بخش مهمی از آنچه هویت انسان را تعیّن می‌بخشد، جغرافیاست؛ این احساس که خود را متعلق به سرزمین مشخصی می‌دانیم، هرچند حضور فیزیکی در آن نداشته باشیم. «بی‌خودی؛ خوانش پسااستعماری از هویت ایرانی»، مولفه‌های متعدد هویت جمعی را برمی‌شمارد و نمونه‌های جالب‌توجهی از کشاکش‌های هویتی گروه‌های اجتماعی ارائه می‌دهد که تاریخ معاصر ما را ساخته‌اند. حتی ماجرای اشغال سرزمین فلسطین را می‌توان نمونه‌ای دانست که در همین چارچوب تفسیر می‌شود.

برای تهیه کتاب «بی خودی!: خوانش پسااستعماری از هویت ایرانی» اینجا را ببینید.