انسان در جریان اجتماع‌پذیری، ارزشهایی را از جامعه می‌گیرد، آنها را درونی می‌کند و با تأثیرپذیری از آنها، مطابق آن مدل فرهنگ غالب، عمل می‌کند. جنس با ظرافت زن تا جایی لطیف می ماند که از جایگاه ارزشی خویش فاصله نگیرد و آمیخته با هویت های بیرونی نگردد. آنجایی که هویت او دستخوش تغییر شد و مردانگی و روحیات زن ستیزانه بر او غلبه کرد، جامعه با بحران عمیقی پیش رو شد.